październik - grudzień 2011 r.
CHIŃSKA ODYSEJA
Tysiące lat wędrowania przez mroki dziejów, tysiące lat odkryć i budowania postępu, tysiące lat umacniania cywilizacji. Chiny – najstarsza ciągła cywilizacja świata – uchyliły szerzej swoje podwoje we współczesnych nam czasach. Cywilizacja żyjąca w szczelnej izolacji, zmagając się z zawirowaniami historii, dążyła konsekwentnie do postępu i budowania państwa będącego wszystkim, co znajdowało się pod Niebem – Państwa Środka. Przemierzając współczesne Chiny nie sposób nie odczuć oddechu tej najstarszej cywilizacyjnej spuścizny świata, zadziwiającej wciąż swoim rozmachem, swoim trwaniem, zadziwiającej różnorodnością 56 grup narodowościowych. I często trudnej do pojęcia z europocentrycznego punktu widzenia.
Cykl wystaw fotograficznych pod wspólnym tytułem „Chińska Odyseja” prezentuje wybrane obrazy współczesnych Chin.
CHIŃSKA ODYSEJA:
3. PEKIN – MIASTO nie-ZAKAZANE
Miasto Zakazane-Zijn Cheng – symbol Pekinu. Największy, jeden z najwspanialszych kompleksów pałacowych świata. Wzniesiony na polecenie cesarza Yongle z dynastii Ming w latach 1406-1420, stał się siedzibą kolejnych 24 cesarzy. Przez wieki zakazany dla zwykłych śmiertelników, dopiero w ostatnich dziesięcioleciach otworzył swoje podwoje, tak jak sam Pekin i Chiny, zarówno dla swoich obywateli jak i obcokrajowców. Zadziwia swoim rozmachem – miliony robotników, skazańców i poborowych wspieranych przez 100 tys. rzemieślników tworzyło drewniane konstrukcje zdobione ażurowymi dekoracjami 9000 jian, czyli komnat pałacowych. Zostały one wzniesione na obszarze 70 ha, w idealnej harmonii podług zasad geomancji. Do Zakazanego Miasta wiedzie Brama Niebiańskiego Pokoju - Tiananmen, z której to w roku 1949 roku „25 cesarz” przewodniczący partii komunistycznej Mao Zedong proklamował utworzenie Chińskiej Republiki Ludowej przy wielomilionowym krzyku ekstazy rozpościerającego się przed nim Placu Bramy Niebiańskiego Pokoju. Po 40 latach plac ten odpowiedział mu krzykiem zakazanego buntu.
Wokół pałacowego Zakazanego Miasta powstało za rządów Mao inne miasto – miasto hutongów, miasto proletariuszy. Dziś stało się ono kolejnym miastem zakazanym. Zakazanym przez ekspansję biznesu, które na jego miejscu wznosi swoje pałace. Zachowano jedynie niewielkie obszary hutongów – miasta nie-zakazane - jako swoistą atrakcję turystyczną.
Na południe od Miasta Zakazanego rozpościera się Świątynia Nieba - Tiantan, symbolizująca zjednoczenie nieba i ziemi. Stanowiła centrum Państwa Środka i całego świata. Do 1912 roku również była zakazana dla zwykłych śmiertelników. Okrąg świątynny był święty, mogli tu jedynie wstępować cesarze, zwani też synami niebios, aby odbywać rozmowy z niebem i modlić się o pomyślne plony. Obecnie park otaczający świątynię stał się ulubionym miejscem relaksu mieszkańców Pekinu. Na peryferiach metropolii rozpościera się pełen finezji i świeżości Pałac Letni – Yihe Yuan. Stanowił on ustronie w upalne letnie dni dla władców cesarstwa. Odrestaurowany z rozmachem przez cesarzową wdowę Cixi, od 1924 stał się parkiem publicznym.
W Pekinie stare przeplata się z nowym, tradycja przeplata się z technologiami XXI wieku, stare ideały przeplatają się z nowymi.
Spektakl, jakim były Igrzyska Olimpijskie 2008 roku nawiązuje w dużym stopniu do spektaklu opery chińskiej, różnorodnej w swojej treści, kultywującej tradycję, pełną wielorakości form przekazu.
Pekin – światowa metropolia – pełna wspaniałych zabytków i nowoczesności, pełna odkrywających go wciąż swoich obywateli i przybyszów ze świata, pełna nowych możliwości i nowych idei, miejmy nadzieję stanie się w pełni miastem nie-zakazanym.
Krzysztof Muskalski
Cykl „Chińska Odyseja” – dotychczasowe wystawy:
- Lijiang – Klejnot Yunnanu
- Skarby Xi’anu
- Pekin – Miasto nie-Zakazane
